Groetnis: Alberta

Dis vreemd hoe gesiene skrywers 'n mens se dag in rouwarm, neo-klassisistiese rockmusiek kan verander. My huidige emosionele toestand word goed opgesom deur Michael Angelo Batio se Hands Without Shadows: ek was vanmiddag tydens etenstyd na Prof. Van Niekerk, wat my gediggie uitmekaar getrek het, voorstelle gemaak het en plek-plek komplimente kon kwytgeraak. Toe ons klaar was, het sy my gegroet met 'n glimlag en die volgende aanmoedigende woorde: “skryf nog baie gedigte, meneer Swarts.” Was dit nie vir my seer keel nie, het daar 'n uitgelate gilletjie van selftevredenheid in die departement Afrikaans en Nederlands weerklink…

This entry was posted in Poësie, Taal and tagged , , , . Bookmark the permalink. Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Post a Comment

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *

*
*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>