‘n elegie
die tweeduisend sewehonderd agt en twintig
halwe brode op sy oë glinster
nutteloos in die sekelmaan; traag om sy
strot swaai 'n bottervat.
verby die nedersetting jaag hy,
mieliemeel flonkerend in sy kieste
verby die Kaap wat steeds Hollands is
(elke hektaar oorbevolk) verby sinkfraktalle
en gratis elektrisiteit en stof.
niksnutte
dink hy en speel met die geslypte
beesderms om sy kneukels, sy sitvlak knus
in 'n waterkan. niksnutte, brom hy
en stuur liters loodvrye lampolie van
stapel. ledige, oproerige niksnutte!
in 'n sloot langs die N2
lê Uyinyani en staar hom agterna. totsiens
mieliemeel, mompel sy, totsiens
brood en vleis en water. sy
draai haar rug op die grond,
vryf haar maag
en sien 'n kar in die sterre.
© Johan Swarts 2007