Die Iranese regering het onlangs die bespotlike posisie ingeneem dat die doodstraf toegedien moet word aan bloggers wat die gesag van die huidige regime ondermyn. 'n Video hieroor het op YouTube begin sirkuleer, maar dis eintlik reeds te laat. Dit wat in die Iranese wetboeke staan is een ding – dit wat agter die skerms gebeur, 'n ander.
Vroeër vanjaar, in Maart, het Omidreza Mirsayafi, 'n blogger wat met tronkstraf gevonnis is vir sy uitgesprokenheid oor Iranese heilige koeie op sy blog Rouznegar, onder onbekende omstandighede in die tronk gesterf.
‘n Man wat die volgende wonderlike woorde geskryf het:
I learned that the salvation is not achieved by wandering through the primrose path of sticking to the dogmas and the preordained codes. But it is in having faith in the dignity, nobility and liberty of the human beings. I learned that humans are not a bunch of weak slaves or debilitated beings, but they are commanding and free agents who can create whatever they wish. I learned that I have to learn in order to set myself free. I learned to unlearn whatever I had learned earlier in my life and found my thoughts on a firm and correct base from the scratch. I learned I had been moving on the wrong track for 20 years. I learned I could be born again in any way I’d want to.
…is dood – omdat hy dit gewaag het om dit neer te pen.
Kritiese denke was nog altyd gevaarlik.