Kort voor die verkiesing het ek geskryf oor politieke partye wat hulself negatief in terme van die ANC definieer en meer onlangs oor die DA wat skynbaar die hoop koester dat die regerende party se nuutste termyn op niks meer as 'n flater sal uitloop nie. Ek kan boekdele skryf oor die retoriek wat veral die DA inspan in pogings om hulself goed te laat lyk teenoor die ANC, maar dis 'n gesanik vir 'n ander dag.
Aanskou veeleer die wyse woorde van Jan Smuts na die 1943-verkiesing, toe sy strategie was “not to mind my political opponents too much, rather to ignore them and to concentrate on my own [...] governmental business”:
…That is the positive way, and means least waste of time and energy. The negative way of controverting your enemies and countering their knavish tricks is exciting, but essentially barren. Whenever you can afford it, ignore your opponents, don’t answer back, but give the public instead something constructive and positive of your own.”
(Uit WK Hancock, Smuts: The fields of force, p382)
Subliem, is dit nie?
Myns insiens is daar 'n hele paar partye daarbuite wat hulle koppe in skaamte kan laat sak…