I like traffic lights.

Ingrid Jonker se selfmoord is nog nooit bewys nie.

Die veronderstelde gebeurtenis is iets waaroor daar talle gedigte en emosionele vertellings neergepen is. Dis al so verromantiseer dat daar 'n klein mitologie rondom haar finale oomblikke ontstaan het.

Sy het dramaties en grasieus die donker see binnegeloop, reken mense, oorweldig deur die ondraagbare las van die menslike toestand en die aakligheid van haar eie bestaan. Die see het haar gewelddadig – soos 'n man – ingesluk. Die maan het kil toegekyk terwyl sy verstrik in seewiere en dooie ponies uitgespoel het op die strand.

Etcetera.

In realiteit het niemand haar ooit sien selfmoord pleeg nie. Sy is dood en druipnat aangetref by Drieankerbaai, maar tot vandag toe het niemand regtig enige konkrete bewyse dat sy gesterf het soos letterkundiges hulself graag so gereeld verbeel nie.

Sou sy selfmoord kon pleeg? Inderdaad. Dis 'n moontlikheid – trouens, dis seker redelik waarskynlik, gegewe die verwerping wat sy haar lewe lank ervaar het. Desnieteenstaande sou sy ook per ongeluk oor die reëlings by Drieankerbaai kon gly terwyl sy 'n balanseertoertjie probeer uitvoer het, of per ongeluk deur 'n fratsgolf verswelg geword het terwyl sy die poësie tot die uiterste geneem het en 'n gedig met toe oë op 'n rots neergepen het, of gekyk het hoe lank sy haar asem onder water kan ophou en toe 'n fatale 1.337 sekondes te lank aan haar eie speletjie deelgeneem het.

Onwaarskynlik?

Dalk.

In die afwesigheid van enige werklike bewyse (hoorsê en deduksies tel nie) is dit egter ook nie vreeslik akkuraat om haar as 'n epiese heldin te skilder wat die see binnegeloop het asof sy die James Bond-meisie wat uit die water verskyn in trurat wou naboots nie.

Oor Ingrid kan 'n mens op die meeste maar sê wat 'n mens oor God kan sê: Wovon man nicht sprechen kann, darüber muß man schweigen.

Moontlik verwante inskrywings:

1. Iemand het jou aan my vasgesweis
2. Vlieg in jou moer, Breyten
3. Lianie May Fokofpolisiekar van die verhoog af

Moontlik verwante inskrywings:

1. Driehoek & Sirkel – Episode 7 (Olé)
2. Driehoek & Sirkel – Episode 11 (Maandag)
3. Driehoek & Sirkel – Episode 13 (Mediavryheid)

Joan Hambidge huldig Prof T.T. Cloete

Ek was gisteraand by 'n Woordfeesgeleentheid waartydens 'n medalje aan Prof T.T. Cloete oorhandig is vir sy besondere bydrae tot die Afrikaanse letterkunde. Hy't (soos hy homself ook beskryf het) fragiel in sy rolstoel gelyk, maar sy gemoed was lewendig en sy stories steeds pittig.

Joan Hambidge het hom gehuldig met 'n kort “lesing” oor sy werk. Hierna is 'n keur van sy gedigte (getoonset deur André Strijdom) deur Elizabeth Frandsen gesing, gevolg deur staaltjies uit sy persoonlike lewe deur Heilna du Plooy. Toe het Prof Cloete die Woordfees en die gehoor persoonlik vir die toekenning bedank.

Toe die medalje uiteindelik aan hom oorhandig is deur Dorothea van Zyl en hulle beide weggedraai was waar die mikrofone hul stemme nie kon opvang nie, was sy lippe nog steeds sigbaar. En al wat hy oor en oor aan haar herhaal het, was: “dankie”.

“Baie dankie.”

Oor en oor en oor.

Die man wat al 150 Psalms berym het, wat 'n onskatbare bydrae tot die Afrikaanse letterkunde gelewer het deur sowel sy digkuns as sy akademiese werk, wat omtrent elke denkbare Suid-Afrikaanse letterkundige prys (insluitende die Hertzog-prys – twee maal) ingepalm het in sy leeftyd – hy sê bloot nederig en onopgesmuk dankie. Daar waar niemand hom kan sien nie; waar dit nie 'n vertoning kan wees nie. Waar dit opreg is.

So wil ek eendag wees.

Lees gerus Books.co.za se artikel oor die aand.

Moontlik verwante inskrywings:

1. My oë pyn, gedorie!
2. Hoe lank moet ‘n haas wees?
3. Vrede. Dit kan nie so moeilik wees nie.

As jy 'n ouer is, let asseblief daarop dat ek nie omkoopbaar is nie. Met dinge soos biltong. En…eh…biltong…

Moontlik verwante inskrywings:

1. gediggies oppie interwebs
2. Toe praat Antjie…
3. Kop in een toonsoort

Gaan dit 'n skare tieners oornag verlei om die Groot Verseboek te verslind? Kwalik. Dis egter  ’n langverdiende skuif vir een van die wêreld se jongste tale en haar amper onnatuurlike ryk literêre oeuvre – 'n skuif wat noodwendig tot gevolg het dat daar binne die bestek van 'n paar weke veel meer oor die poësie gepubliseer word as wat 'n boekeblad dit in 'n paar jaar sou kon doen. Hier lewe iets – en dit alleen is iets om oor opgewonde te raak.

As jy belangstel in die Afrikaans poësie, volg hulle gerus op Twitter of loer so dan en wan by die Nuuswekker in.

Felisitasies, Esterhuizen en Joubert!

Hierdie, van die os op die jas, is my 800ste inskrywing (nie dat dit enigiets beteken nie).

Moontlik verwante inskrywings:

1. Gediggies by die see
2. Driehoek & Sirkel – Episode 10 (Rook en Oker)
3. Gala/f/blaas