Taal word nie sommer net gebruik nie. Agter elke uiting, hoe sinloos dit mag voorkom, is normaalweg ‘n bedoeling. Die uitlating oor godsdiens as ‘n kruk word meestal as ‘n belediging bedoel – dit word as ‘n aantyging gefraseer, eerder as ‘n blote neutrale waarneming.

Wat dikwels egter nie duidelik is nie, is hoekom ‘n kruk ‘n aantyging werd is.

Anders as die verwysing na, byvoorbeeld, iemand as ‘n verkragter, is die verwysing na die gebruik van ‘n kruk nie iets wat inherent “sleg” voorkom nie – ‘n kruk is immers ‘n toestel wat iemand in pyn of gestremdheid bystaan en die kwaliteit van die persoon se lewe verbeter. Niemand gebruik ‘n kruk omdat dit hul lewe slegter maak nie.

Die enigste motivering vir die negatiewe aanwending waaraan ek kan dink, is ‘n soort bitsige paternalisme.

Aldus.

“Moenie ‘n lafaard wees nie, boetman.”

“Hou op huil, boetman.”

“Wees ‘n man, boetman.”

“Gooi weg jou kruk, boetman.”

“Harden the fuck up, boetman.”

Ek kan werklik nie aan ‘n ander rede dink hoekom ‘n kruk iets negatief is nie, behalwe vir bogenoemde sentiment. En “manning up” was natuurlik nog nooit ‘n goeie argument vir enigiets nie.

Wat is fout met ‘n kruk? Kan die antwoord op hierdie vraag binne die konteks van ‘n godsdienstige gesprek ooit verskaf word sonder om eintlik maar net te sê: “My ongelooflike kolos van ‘n retoriese geslagsorgaan is groter as joune”?

Moontlik verwante inskrywings:

1. Wat skort dan nou juis met seks?
2. ‘n Vinnige gedagte oor Afrikaans
3. Napalm napalm so deur die bos, my kerk se hel kook lekker kos

As jy my op Twitter volg, sou jy oplet dat ek nie te positief oor Apple se nuwe iPad is nie. Trouens, ek dink nie dis veel meer as ’n oorbodige speelding nie.

Dit sal onregverdig wees om die iPad te beoordeel op grond van al die ophef wat daaroor gemaak is. Sommige mense se verbeeldings het so op hol gegaan met Apple se nuwe produk dat hulle teleurgesteld kan wees bloot omdat die iPad nie brood kan rooster en skoenveters knoop nie. Vir ’n redelike analise is dit egter nodig om nie opgesweep te raak in die beunhaserige beulblasery van almal wat hul breine op die lawaaiwa geoffer het nie.

Derhalwe: wat is die iPad?

Die antwoord is eenvoudig: dis ‘n vermaaklikheidstoestel. Dit kan gebruik word om webblaaie te lees, e-pos na te gaan, foto’s en video’s te kyk en musiek te luister. Hierbenewens kan dit (in teorie) vir enigiets onder die son gebruik word, aangesien dit bykans enige iPhone app kan hardloop.

In hierdie lig gesien, is dit ook ‘n uiters veelsydige toestel.

In hierdie lig gesien, is dit ook nes elke liewe ander rekenaar op die planeet.

Alle take (met die uitsondering van HD video playback) wat die iPad kan kafdraf, kan net so goed met ander toestelle verrig word. E-pos? Check. Web browsing? Check. Foto’s? Musiek? Video? Check. Selfs die mees basiese selfone kan vir jare lank al elkeen van hierdie take verrig. Om al hierdie dinge op ‘n rekenaar te kan doen, is amper al vir twee dekades nie meer rewolusionêr nie.

Resensente het die afgelope paar dae gegons oor hoe vinnig en seepglad die toestel se gebruikerservaring is. Waarop ‘n mens wil vra: so? Om HTML, PHP en Javascript te verwerk, is nie take wat monumentale verwerkingskrag vereis nie. So ook nie die kyk en manipulasie van foto’s nie. Die toestel kan boonop nie multitask nie, so geen gebruiker sal ooit werklik kan agterkom of dit nog steeds so seepglad is terwyl hulle HD-beeldmateriaal kyk nie.

Die iPad gaan vanselfsprekend vinnig wees – dit doen by verstek niks CPU-intensief nie.

Al wat werklik oorbly ter verdediging van Apple se uitspraak dat die iPad ‘n “magical and revolutionary device” is, is die feit dat die hele toestel uit niks meer as ‘n enkele raakskerm bestaan nie. Toegegee – dis ‘n vernuftige konsep. Die probleem met laasgenoemde konsep is dat dit reeds vir drie jaar in die vorm van Apple se eie iPhone bestaan (‘n toestel wat, kritiek tersyde, al die lof verdien wat dit al gekry het). Hierdie tegnologie is niks nuut nie – trouens, dis reeds besig om ‘n standaard vir talle ander vervaardigers se duurder selfone te word. Selfs Windows 7 is reeds gebou om raakskerms by verstek te kan akkomodeer.

Dit laat ons met…dromrol…’n gemiddelde produk. In terme van funksionaliteit en tegnologiese vooruitgang is die iPad bloot ‘n geherkou van vorige idees. Dis nie ‘n slegte produk nie – trouens, om media met ‘n tablet te verbruik, is ‘n oulike idee. Dis egter nie “magical and revolutionary” nie.

Die tegnologie agter hierdie gadget is egter iets om dop te hou. Die iPad, middelmatig soos wat dit is, is een van vele soortgelyke toestelle wat oor die volgende paar jaar vervaardig sal word. Oor ‘n paar masjiengenerasies gaan daar waarskynlik tablets wees wat dunner, kragtiger, veelsydiger en goedkoper as die iPad sal wees – toestelle waaroor ‘n mens opgewonde sal kan raak. Wanneer daardie generasies (en die tegnologiese en sosiale veranderinge wat dit waarskynlik teweeg sal bring) se tyd aaanbreek, sal mense die iPad onthou as die oupagrootjie van iets veel beter as hyself.

Soos met baie dinge in die lewe, is dit belangrik om jou denke oor die iPad te kan kompartementaliseer. Dat dit ‘n saai toestel is wat nie veel meer bestaansreg as enige ander rekenaar het nie, is gewis. Dat dit egter die begin van ‘n baie blink toekoms vir ‘n sekere segment van die rekenaarbedryf is, kan nie geïgnoreer word nie. Myns insiens is dit belangrik om ‘n onderskeid tussen hierdie twee fasette te tref.

Moontlik verwante inskrywings:

1. Van miere en kallers wat blink
2. Herb Wilson – die eksperiment van die toekoms
3. Wat skort met ‘n kruk?

“So waar as wragtig”, sal Santie verbaas murmureer: “cool is in die woordeboek!”. Jopie sal sy ken selfvoldaan lig. Altwee sal, heeltemal oortuig van die oppergesag van die magtige woordeboek, tevrede wees dat “cool” ‘n volbloed Afrikaanse woord is, omdat dit in ‘n gesaghebbende Afrikaanse publikasie verskyn.

Dit sal ‘n ironiese oomblik wees, want hoewel hulle reg sal wees oor die insluiting van die woord “cool” in die Afrikaanse leksikon, sal hulle nie besef dat die rede hiervoor baie meer met hulself as met die woordeboek uit te waai het nie.

Lees die res hier.

Moontlik verwante inskrywings:

1. So long, and thanks for all the syntax
2. Leksikon fail
3. Uit die blou van onse 1976

Moontlik verwante inskrywings:

1. Driehoek & Sirkel – Episode 1 (Ou Nuus)
2. Driehoek & Sirkel – Episode 2 (Probe)
3. Driehoek & Sirkel – Episode Kersfees 2009 (Koop)

Een van die snitte wat my kop nogal laat hop is Pollsmoor RSA:

Download audio file (Snare_Van_Die_Suburbs_-_Pollsmoor_RSA.mp3)

Wat dink julle?

Moontlik verwante inskrywings:

1. Snare vir almal
2. Dood van ‘n musikoloog (‘n allegorie)
3. Ramokgopa vs Bouncers

Asked what it was good for, Jobs replied that the iChop represented a revolutionary new way to bash food with blunt objects. “With traditional chopping boards, other companies just can’t seem to get it right,” Jobs explained. “Some of them are extremely durable, but have no style at all. Others look alright, but break easily. Ours look good, chop well and never ever break. It’s a win-win situation.”

Jobs, however, was adamant that the iChop isn’t just yet another chopping board.

“The iChop is so much more than just a wooden tablet to bash food on with blunt objects. With a multitude of uses it represents a whole new lifestyle – a dedication to excellence, great products and ponies. You can carry the iChop around, burn it, throw it off buildings, carve your initials into it with a knife or clobber blasphemers who dare suggest that it is nothing more than an overpriced chopping board made from wood hewed by underpaid Chinese carpenters.”

Jobs then attempted to exit into heaven on a cloud, bumping his head on the ceiling in the process.

The iChop

Moontlik verwante inskrywings:

1. Oogsuikergoed: Hoe Apple die wêreld betower met ‘n ei
2. Die Apple i
3. Apple nóg man nóg muis

Moontlik verwante inskrywings:

1. gediggies oppie interwebs
2. Skraap.net: sjie ees kamming!
3. Tweede, Twitter en Trollies

Weet jy, die ANC se nuwe leerbaadjies lyk mos nou een maal net flippin kommin! Vet alleen weet hoe ‘n mens daai goed kan dra – dis so lelik soos die nag. Dis ‘n moderamp, man!

Persoon X in gesprek B

Ooh…ek het nou die dag mos vir my van daai nuwe Crocs gaan koop, hartjie. Ja! En hulle sit net so gemaklik soos die oues. Maar dis nou regte Crocs, hoor? Nie van daai goedkoop namaaksels nie. Hulle sit glad nie so lekker nie…

Moontlik verwante inskrywings:

1. Ramokgopa vs Bouncers
2. Manto vs. Kurt
3. Steve Hofmeyr vs MacRumors.com

Wys my een ateïs wat karbomme bou, vliegtuie in geboue vasvlieg en aborsiedokters koelbloedig doodskiet, vra hulle (tereg). Dis nie die ateïste wat militant is nie, dis die godsdienstiges!

Vanselfsprekend is daar weinig ateïste wat bomme vir hul geloofsoortuigings plant. Dis nie ‘n sinvolle argument nie – ateïste het nie geloofsoortuigings nie.

Enige matig intelligente persoon behoort tog te begryp dat die attributief “militant” vooraan “ateïs” nie letterlik op ‘n soldaat dui nie, nes die naamwoordstuk “militante optrede” wat aan ‘n HK-lid by ‘n universiteitskoshuis se aksies toegedig word nie letterlik dui op ‘n student wat met ‘n handgrenaat onder sy kopkussing slaap nie

Dis bloot ‘n metafoor.

Wanneer die term “militante ateïs” gebruik word, verwys dit nie na iemand wat lood in ander mense pomp nie, maar na ‘n persoon wat as ‘t ware sy of haar oortuigings op iemand afdwing. Dit verwys na iemand wat nie slegs ‘n ateïs is nie, maar hierby ook militant is in die oordra van hierdie ateïsme.

Aldus: iemand krygshaftig. Strydlustig. Manhaftig. Onverdraagsaam. Bruusk.

Trouens, om daarop aan te dring dat daar slegs een betekenis vir die begrip kan wees, toon op sigself reeds militante gedrag.

Dis darem nou nie so moeilik om te begryp nie.

Is dit?

Moontlik verwante inskrywings:

1. Is hulle immuun?
2. Die latente onheil van die geheimsinnige pannekoekmeem
3. Moraliteit vs Verkragting

Moontlik verwante inskrywings:

1. mens/dom
2. ‘Mens kan dit dekonstrueer
3. Magtig mens