Moontlik verwante inskrywings:

1. R1439 well spent (NSFW op aandrang van Stii)
2. Afskuwelike foto: onthoofde man met net een oor (NSFW)
3. Verminkte omelet maak reg om te spring (NSFW)

Maandag se bekendstelling van die nuwe iPhone (hy heet iPhone 4) het my opnuut laat besef hoe vatbaar mense vir suggestie en dinge wat blink is. En hoe briljant Apple is.

Lees die res hier.

Moontlik verwante inskrywings:

1. iPhone 4G dalk besonder oorskat
2. Oogsuikergoed: Hoe Apple die wêreld betower met ‘n ei
3. Die Apple i

Baai iet! Iet ies sjaainie!

‘Nuff said.

Gereelde lesers van my blog sal weet dat ek nie veel ooghare vir Apple het nie – iets wat stam uit hul korporatiewe geheimhouding, disproporsionele lof vir hul eie produkte en amper Orwelliaanse kommunikasie met joernaliste. Hul produkte is meerendeels gemiddeld eerder as ongelooflik en is daar jaar na jaar derduisende aanhangers wat letterlik voor winkels kampeer om nuwe produkte te bekom. Daar’s min dinge so irriterend soos mense wat sub-par werk teen buitensporige pryse lewer. Apple doen dit gereeld.

Lees die res hier.

Moontlik verwante inskrywings:

1. 5 dinge wat jy (dalk) nie van my geweet het nie
2. Treintegnologie (8 jaar te laat)
3. Torgasmes? Meh…

Moontlik verwante inskrywings:

1. As kinders in kettings sluimer (met apologie aan Whitestone Pictures)
2. Tyd vir herevaluering?
3. Só voer ons die nuuskierigheidsmonster

As daar nou een maatskappy is wat dit regkry om mense mildelik te breinponkie, is dit Apple.

Ek werk sedert verlede maand op 'n Mac. OS X is in talle opsigte 'n uitmuntende bedryfstelsel – ek waardeer veral die window handling met exposé en spaces sowel as die mouse gestures – maar in talle opsigte raak dit irriterend om te werk met sagteware wat (in my beskeie opinie, in elk geval) jou soms nie toelaat om dit te beheer nes jy wil nie.

Ek wil byvoorbeeld die irriterende menubar aan die bokant kan afstel. Ek wil windows van enige kant af kan resize. Ek wil nie 'n window voor my sien met 'n ander een se menu bo hom nie. En liewe hemel, ek wil shooters daarop kan speel. Met 'n RMB.

Die waarheid is natuurlik dat elke bedryfstelsel sy voor- en nadele het. Om een op te hemel bo die ander raak vinnig 'n futiele oefening. Wat wel opvallend is, is hoe Apple veral op die estetiese sy van hul programmatuur hamer. Dis net shadows hier, animasie daar en transparency oralom. Gewoonlik word hierdie eienskappe gebruik om te bewys hoe Windows saai en vervelig is, in teenstelling met die soomlose en gesofistikeerde Apple-produk (vandaar die bekende “I’m a PC, I’m a Mac”-advertensies). Wat Apple nalaat om almal te vertel, is dat die programmeerders wat OS X ontwikkel presies weet waarvoor hulle besig is om kode aanmekaar te slaan. Elke reeks Mac’s wat op die mark kom, het identiese hardeware.

Microsoft sit met die uitdaging dat elke Windows-gebruiker 'n verskillende rekenaar gaan hê, met parte wat programmeerders soms van geen kant af sal ken nie. Windows moet funksioneer op sowel Ouma se 80468 met 128 MB RAM as die bleeksiel se waterverkoelde Core 2 Quad met die liggies in die p1mp3d case. OS X, daarenteen, is geskryf vir 'n baie spesifieke (gewoonlik kragtige) stel hardeware. Natuurlik sal dit beter lyk. Dis aansienlik moeiliker (en onregverdig teenoor Ouma) om grafiese funksies soortgelyk aan OS X se exposé as verstekopsie by Windows in te bou, aangesien nie almal hardeware gaan hê wat dit kan ondersteun nie.

OS X is 'n goeie bedryfstelsel, maar dis nie die beste ding sedert gesnyde brood nie. Stroop die grafika weg en dis maar net nog 'n manier om resources te bestuur en data te manipuleer.

Hoe meer ek daaroor oplees en videos daaroor kyk, hoe meer tel ek 'n tendens by Steve Jobs en kie op om Apple-produkte se funksionaliteit uit proporsie te blaas. Neem die iPod. Dis niks meer as 'n Flash drive met 'n audio jack en 'n paar knoppies nie, maar sodra Jobs 'n nuwe funksie daarvoor by 'n konferensie aankondig (gewoonlik iets eenvoudig soos 'n LCD-skerm), word hy met dawerende applous begroet asof hy pas die planeet se hongersnood opgelos het.

Dit verander niks aan die feit dat hy 'n LCD-skerm aangekondig het vir 'n flash drive met 'n audio jack en 'n paar knoppies nie. Dis oulik, maar nie juis aardskuddend nie. Dieselfde geld vir produkte soos die iPhone (‘n smart phone met 'n touch screen…sonder Flash support) en Apple TV (‘n boks met 'n wireless receiver wat HD-materiaal op compatible devices kan speel). Dit blink. Whoo. Hoo.

‘n Halfering van CPU’s se transistorgrootte (tans op 45 nm) binne 'n maand, die ontwikkeling en massaproduksie van holografiese stoorspasie, kunsmatige intelligensie wat emosie foutloos kan simuleer of algoritmes wat 'n geneesmiddel vir VIGS kan help ontwerp – dít sal baanbrekend wees. Maar oogsuikergoed?

Hoe het Apple dit reggekry om die wêreld gaande te maak oor oogsuikergoed?

Moontlik verwante inskrywings:

1. Apple wéét hoe
2. Apple nóg man nóg muis
3. Die Apple i