Dis altyd maklik om 'n “ons” en 'n “hulle” op te haal en dan alles wat goed is aan die “ons” toe te dig. Om mense op te blaas (met bomme, mind you) was natuurlik nooit 'n goeie ding nie, maar so ook is die doodskiet van derduisende mense – of hulle jou nou met assegaaie bestorm of nie – seker ook nie 'n goeie ding nie?

Sou 'n mens nie eerder kon sê dat oorlog altyd ongewens is nie – dat, as bomplantings in Wimpy’s sleg was, Bloedrivier en die geloftedag wat daaruit gespruit het net so sleg was? Dat die trekkers wat Zoeloes voor die voet doodgeskiet het se skietery sleg was, dat die Zoeloes wat die trekkers vol gate wou steek se stekery net so sleg was en dat pogings om enige vorm van moord op te hemel oor die algemeen maar sleg bly?

“Ons” is selde so vlekkeloos soos ons dit graag wil hê, né?

Moontlik verwante inskrywings:

1. Puntlose posts is pret
2. Obama en verandering – get down to earth now, please
3. On behalf of the fool

Oerouer van die supermiere slyp sy toekomstige gene in die oerwoud op my arm

Soms, as 'n mier op my arm beland, is dit asof 'n grootse verantwoordelikheid plotseling aan my toevertrou word.

Gaan ek die mier vermoor of nie?

Laat ek die mier lewe, is hy dalk deel van 'n groep miere wat deur natuurlike seleksie oor 'n paar miljoen jaar aan die bopunt van die voedselketting geplaas word – 'n nuwe spesie supermiere. En as die supermiere boos is, verkneg hulle bes moontlik sommer die toekomstige mensdom en lewe my afstammelinge in slawerny vir die res van hul bestaan. En dan was dit my skuld.

Aan die ander kant, weer: sê nou ek druk die mier dood en daar ontstaan nie 'n nuwe spesie supermiere nie en die supermiere sou die mensdom al die tyd goedgesind wees en ons word deur iets anders verkneg – dit sou ook my skuld wees.

(Boonop is daar die verwarrende feit dat werkersmiere steriel is, die mier op my arm nooit sal voortplant nie en my fantasma derhalwe nie sin maak nie. Maar feite was tog nooit belangrik nie en ek glo en vertrou tog dat daar eendag 'n nuwe spesie supermiere sal kom. My geloof is tog genoeg.)

Soveel moontlikhede! Soveel dinkwerk! Sulke verantwoordelikheid!

Wee is ek op die vooraand van die toekomstige supermiere!

Moontlik verwante inskrywings:

1. Van miere en kallers wat blink
2. iPhone 4G dalk besonder oorskat
3. Op die paal – op 80!

Mag ons nooit vergeet dat die bylswaaiers in die huidige xenofobiese aanvalle mense is nie. Mag ons hulle nooit met vae begrippe soos “boos”, “monster” of “ondier” brandmerk en die situasie betreur as die handewerk van ongesofistikeerde primate nie. Mag ons altyd onthou dat daar mense agter die kap van die byl sit en mag ons nooit vergeet dat hulle trots het nie – dat ook hulle nie daarvan hou om honger, gefrustreerd en werkloos te wees nie. Al moor en plunder hulle ook hoé, mag ons altyd onthou dat hulle mense met 'n eie taal, 'n eie kultuur en 'n eie verlede is.

Want as ons dit vergeet, gooi ons hulle blaam by die venster uit.

Moontlik verwante inskrywings:

1. Nuwe gereedskap, nuwe moontlikhede
2. Die onvergeetlike inskrywing
3. Ons is selde so vlekkeloos