Eendag, sou ek 'n dogtertjie hê en sy 'n rockband begin, hoop ek dat sy dit Die Roomyskinders sal doop. (En omdat die hoop nie beskaam nie, sal sy daarop gaan sit en kwistig aan haar pen lek, totdat dit kan skryf – waarna sy in die hoop sal graveer soos dit haar behaag.) Snarse en vere sal in haar gemoed dobber en sy sal soos die wind wees.
En dit, my kind, is hoekom ek nie potlode koop nie.